رفتن به محتوای اصلی

ساس چه مدت بدون خون زنده می ماند؟

قبل از پرداختن به این موضوع، به بحث تغذیه ساس ها می پردازیم. پس از اینکه یک تخم ساس هچ می شود، وارد مرحله نمف می‎شود. نمف ساس قبل از رسیدن به بلوغ، ۵ مرحله رشد و تکامل را پشت سر می گذارد. با اینکه نمف ها یا همان نوزادان ساس مانند ساس های بالغ رفتار و تغذیه می کنند، اما بسیار کوچکتر و ضعیف ترند. در صورتیکه این نمف ها قادر به غذا خوردن نباشند، طول عمرشان تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

در شرایط ایده آل، یک نمف تقریباً هفته ای یک بار غذا می خورد. آنان پس از خوردن یک وعده غذایی خون قادر به پوست ریزی و وارد شدن به مرحله دیگری از رشدشان می گردند. نمف ها برای رسیدن به بلوغ جنسی بایستی شش بار تغذیه نموده و پوست ریزی کنند. این بدان معنی است که یک ساس قبل از آنکه بتواند تولید مثل کند حداقل باید ۶ بار وعده غذایی خون را دریافت نماید.

داده ها نشان می دهند که نمف های ساس در مراحل اولیه رشدشان سریع تر از ساس های بالغ از گرسنگی تلف شده و می میرند. نمف هایی که در مرحله اول رشد هستند ۳۰ الی ۵۰ درصد سریع تر از ساس های بالغ تحت شرایط محیطی یکسان تلف می شوند.

متأسفانه ساس ها در مقایسه با انسانها و سایر حیوانات خیلی بیشتر بدون غذا دوام می آورند. آنان در صورت عدم دسترسی به غذا به حالتی شبیه خواب زمستانی فرو می روند. این آفات برای آنکه بتوانند این دوران گرسنگی را پشت سر بگذارند چیزی به نام “حباب گرسنگی” تولید می کنند تا شکمشان را پر کند.

خب حال با توجه به اطلاعات مذکور می خواهیم ببینیم که ساس ها چه مدت بدون دریافت خون می توانند زنده بمانند؟ متأسفانه ارائه عددی دقیق و منحصر به فرد برای پاسخ به این سؤال بسیار مشکل است. هرچند برخی منابع از مطالعات بسیار قدیمی انجام گرفته در این باره موجود می باشند اما تحقیقات جدید به نتایجی مغایر و متناقض با این مطالعات دست یافته اند.

متداول ترین عددی که برای طول زندگی ساس بالغ بدون وعده غذایی در منابع اینترنتی ذکر شده است، ۱۸ ماه می باشد. این رقم از یک منبع معتبر و رایج استخراج شده که نویسنده آن حشره شناس مؤسسه لیستر به نام “باکوت” می باشد. وی این دست نوشته را با عنوان ” تأثیر دما، غرق شدن در آب و دفن کردن بر روی بقاء تخم ها و لاروهای سیمکس لکتولاریوس ” در سال ۱۹۱۴ منتشر نمود. در این دست نوشته “باکوت” توضیح می دهد که چگونه ساس هایی را که در مراحل مختلف زندگی (از گرسنگی) تلف می شوند مورد مطالعه قرار داده است. وی ترکیبی از جمعیت ساس های بالغ و نابالغ را به مدت ۱۸ ماه در محیطی منزوی قرار داد. بر اساس گزارشات وی  برخی از ساس ها آن مدت گرسنگی را تحمل نموده و زنده ماندند و بعد از آن در اختیار آنان غذا (خون) قرار داده شد.

بعدها در سال ۱۹۴۱، شخصی به نام ” جانسون” با مراجعه به مطالعات انجام گرفته توسط “باکوت” تحقیقات در این زمینه را ادامه داد. آن سال “جانسون” مطلبی را در روزنامه بهداشت کمبریج منتشر نمود. وی در آزمایشی که انجام داد به ۵۱ ساس اجازه داد تا رسیدن به مرحله بلوغ غذا بخورند. پس از آن ساس ها از منبع غذایی محروم شده و تحت کنترل و نظارت قرار گرفتند. این آفات بطور میانگین فقط پس از ۴ ماه و نیم از پای درآمدند. مقاوم ترین آنان نیز حداکثر ۶ ماه دوام آورده و بعد از آن تلف شدند.

نژادهای امروزی ساس ها می توانند ویژگیهای زیست پذیری متفاوتی از ساس های زمان گذشته داشته باشند. در سال ۲۰۰۹، حشره‎شناسان گزارش نمودند که ساس های نژاد ویرجینیا توانستند فقط ۲ ماه بدون غذا زنده بمانند.  همچنین این نتایج نشان می‎دهند که سایر نژادهای ساس می توانند به مدت کوتاه تر یا طولانی تری از نژاد ویرجینیا دوام بیاورند.

همچنین طبق تحقیقات و مطالعات انجام پذیرفته، دمای محیط نیز زیست پذیری ساس ها را تحت تأثیر قرار می دهد. محققان آزمایشی را بر روی نمف های ساس انجام دادند که در آن به نمف ها فقط یکبار غذا داده شد تا پوست ریزی نموده و به مرحله اول رشد برسند. طول بقای آنان تحت دماهای محیطی مختلف به شدت متفاوت بود.

تحت دمای ۲۶.۶ درجه سانتیگراد، نمف هایی که در مرحله اول از رشد بودند بطور متوسط ۲۸ روز پس از اولین وعده غذایی خود دوام آوردند. با افزایش دما به ۳۷ درجه سانتیگراد، طول زیست پذیری نمف های ساس بطور میانگین به ۱۷ روز افت نمود. برای ساس های بالغ در این آزمایش، تحت دمای ۲۶.۶ درجه سانتیگراد طول عمر متوسط بدون غذا ۳۹ روز بوده و این رقم تحت دمای ۳۷ درجه سانتیگراد به ۳۳ روز کاهش پیدا کرد.

طبق ارزیابی هایی که از بسیاری از مطالعات اخیر “درباره طول عمر ساس ها بدون دریافت وعده غذایی” بعمل آمده نتیجه می گیریم که ساس های امروزی می توانند به مدت ۲ الی ۶ ماه بدون غذا زنده بمانند.

اگر می خواهید که این آفات را به طرز مؤثری از محیط زندگیتان دفع و ریشه کن سازی نمایید نباید فقط بر روی گرسنه نگه داشتن ساس ها و دور نگه داشتن خود از گزش آنان تکیه نموده و منتظر شوید که بالاخره از گرسنگی تلف شده و از پای درآیند.

هیچ شکی در این نیست که بایستی خود و اعضای خانواده تان را از گزش این آفات در امان نگه دارید. ساس ها برای تولید مثل نیازمند تغذیه از خون انسان هستند؛ پس یکی از بزرگترین اولویت ها جهت مبارزه با این آفات این است که به آنان اجازه گزش و لذا خونخواری داده نشود. همچنین در صورت تداوم این گزش ها، خارش ها و التهابات پوستی ناشی از آن هم ادامه خواهد داشت.

اما همانطور که قبلاً نیز اشاره نمودیم دفع تهاجم ساس ها و نابودسازی کامل این آفات فقط با قطع منبع غذایی آنان امکان پذیر نبوده و نیازمند به کارگیری روشها و متدهای مؤثر دیگری است. جهت دریافت اطلاعات کامل درباره نحوه نابودسازی ساس ها اینجا را کلیک کنید.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


بازگشت به بالا